Vanaf 1987  heb ik veel mensen kunnen helpen tijdens  een zware ziekteperiode en/of  het definitief afscheid nemen van een dierbare.
Mijn bewegingslessen bewerkstelligde blijkbaar iets. Vaak  kreeg ik de terugkoppeling dat het hen in die zware tijden had geholpen.....

Later ben ik daar veel bewuster mee omgegaan.
Inderdaad merkte ik dat muziek en de daarop  subtiele of juist uitgelaten, vrolijke  bewegingen beslist een helend effect hadden, zowel lichamelijk als mentaal. 


Uit eigen ervaring weet ik inmiddels hoe  spanningen en  rouwverwerking daardoor  beter te dragen zijn.
Op mijn eigen, zeer uiteenlopende muziekkeuze,  kon ik állerlei emoties kwijt.


Het luchtte me op,  het gaf me wat meer ruimte, waardoor ik beter in staat was om de gegeven omstandigheden te hanteren.
En dat doet het nog steeds.


Misschien kan het jou ook helpen?
Ik begeleid je er graag bij.

 

Gedicht van Willem Wilmink.

Echtpaar in de trein.


Met de allerliefste in een trein
kan aangenaam en leerzaam zijn.
De prachtig vormgegeven stoel
geeft allebei een blij gevoel.

Voor 't verre reisdoel kant en klaar
zit ik dus tegenover haar.
De trein maakt zijn vertrouwd geluid
en zij rijdt vóór-, ik achteruit.

We zien dezelfde dingen wel,
maar ik heel traag en zij heel snel.
Zij kijkt tegen de toekomst aan,
ik zie wat is voorbijgegaan.

Zo is de huwelijkse staat:
de vrouw ziet wat gebeuren gaat,
terwijl de man die naast haar leeft
slechts merkt wat zijn beslag al heeft.

Van nieuw begin naar nieuw begin
rijdt zij de wijde toekomst in,
en ik rij het verleden uit.
En beiden aan dezelfde ruit.